Wensverhaal
Een fantastisch verslag van een kleinkind ontvangen: "De wensrit van opa"
Mijn tante vertelde dat zij voor mijn opa een verzoek had ingediend bij de WensAmbulance Utrecht.
Mijn opa werd opgehaald door drie super vriendelijke en behulpzame vrijwilligers. Mijn oma ging mee in de ambulance, mijn tante, moeder, mijn zusje en ik reden hier achteraan.
De vrijwilligers van WensAmbulance Utrecht namen die dag het voortouw en hadden een programma voor mijn opa in elkaar gezet. De eerste stop was het politiebureau op Scheveningen. Een politieagent nam ons mee naar een vrije ruimte waar hij en mijn opa verhalen konden uitwisselen over de politie. Ook de wapenstok werd erbij gepakt, die had mijn opa vroeger niet! Er volgde nog een korte rondleiding en mijn opa was aanzienlijk onder de indruk. Dit bleek wel uit de anekdotes die hij met volle trots vertelde.
De volgende stop was bij de Koninklijke Nederlandse Reddingsmaatschappij (KMRM) aan het strand. Ook daar stonden enkele vrijwilligers van de KNRM paraat en we mochten met de strandwagen mee om een rit over het strand maken. Ook hier keek mijn opa met plezier naar het strand waar hij zoveel gelopen heeft. De mannen van de KNRM namen zoveel tijd voor mij en mijn familie, dit hadden wij allemaal niet verwacht.
Eenmaal op Scheveningen kun je De Pier eigenlijk niet overslaan, zo ook vandaag. De vrijwilligers hadden geregeld dat wij boven aan De Pier, bij restaurant Zilt, alle ruimte hadden zodat mijn opa kon genieten van het vrije uitzicht over het strand en de boulevard. Slapen deed hij niet, hij gaf zijn ogen de kost. Pizza’s bestellen en een drankje erbij, want we hadden ondertussen wel trek in eten. Eén van de vrijwilligers had als extra’s iets leuks voor mijn moeder geregeld!
Als afsluiter van de dag, werd “de kers op de taart” veranderd in “ui op de haring”. Nog even langs de haven van Scheveningen zodat mijn opa een haring kon happen. Dat smaakte hem beter dan de pizza! Na inmiddels al 6 uur vermaak op Scheveningen volgde toen de weg terug naar huis.
Aan mijn opa werd gevraagd wat hij het mooiste vond deze dag. Zonder de aarzelen riep hij: ‘De zipline!’.
